CANAVARINIZA DİKKAT

18722900-3d-cartoon-blue-monster-Stock-Photo-monster

Biz kadınlarda otuzundan sonra doğurma içgüdüsü var. Erkeklerde yok. Bu bize verilen bir içgüdü. Bir mucize. İçeriden gelen bu kuvvetli güdü, dışarıda gördüğümüz dünyamızda karşılanamayınca içteki o güç hapsoluyor ve yaralanmaya başlıyor. Kendi kendini yiyen ve kanatan bir canavara dönüşüyor.

Her insanın zorluklara karşı bir tahammül eşiği vardır. Tahammül sınırını aşınca insanın artık gözü en sevdiklerini bile görmez olur. Bırakın kendine zarar vermeyi karşılaştığı her insana zarar vermeye başlar. Tahammülün sonlandığı an canavar ortaya çıkar. Ya eşyaları kırar, ya karşısındakine bağırır, ya saatlerce seni yatakta ağlamaya hapseder. Kendinizi gözlemleyin… Canavarınız çıktığı an hemen aklınıza gelsin: işte şimdi tahammülüm bitmiş ki etrafa ve kendime saldırmaya başlayan canavarım çıkmış. O an idrak edin ve DUR deyin. Durdu mu? Durmaz ama en azından artık farkındasın. Artık canavar görünür oldu. Şimdi onu durdurmakta sıra. Bir yastık ve bir yatağın olduğu ve kimsenin olmadığı sessiz bir odaya girin, avazınız çıktığı kadar bağırmaya başlayın, yatağı ve yastığı yumruklayın, canavarınız çıksın içinizden, izin verin.  Ağlayın, söylenin, neden ben, neden şimdi, canavarınızın isyanını da zikredin, bağırın, duyan olursa da sonra anlatırsınız boş verin, yaptığınız şey akıl sağlığınız için çok önemli. Bittiğinde anlarsınız, susar ve öylece kalırsınız. Acınız dindi mi biraz olsun? Acıyı atmak kolay değildir ama zamanla dinecek. Şimdi bir dua edin. Canavar gitti, huzur geldi. Duanız size özel. Ne istediğinizi siz biliyorsunuz. Benim sevdiğim dualardan biri “Allah’ım olanı gönlüme hoş eyle, içimden geçeni de olması için bana yol göster ya Rabbim.”

Bir felaket gelir hayatımıza, önce isyan ederiz, Neden benim başıma geldi? Neden ben? Sonra canavarımız öfkelenir ve kırar geçirir ve üzülürüz, sonra kafamızı kaldırır ve etrafımıza bakarız, hayatın devam ettiğini görürüz, sevdiklerimizi görürüz, sonra kabul ederiz, teslim oluruz ve huzur buluruz. Bizler kuluz, sadece insanız, melek ya da evliya değiliz, tabi ki felaketler gelecek başımıza, ama hepsi hayrımıza, öğrenecek bir şeyimiz daha var çok şükür demeli ve sabretmeliyiz, sabır huzur getirir.

Öyle ya da böyle bebeğinize kavuşacaksınız, sadece biraz sabrı öğrenmeniz gerekebilir.

0 cevaplar

Cevapla

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir